Vıncent Van Gogh'a İthafen

Papaz bir babanın oğlu olarak doğan Vincent'in en büyük tutkusu sanattı. Hayatta onu anlayan tek insan, kardeşi Theo'ydu. Theo için yaşamının, külfet haline geldiğini ve artık onun da kendisini anlamadığını fark ettiğinde intihar etti. İntihar etmeden kısa bir süre önce kulağını kesti. Peki neydi onu kulağını kesmeye iten ? Duyduğu sesler... Yaşadığı sanrılar nedeniyle olmayan sesler duyuyor ve acı çekiyordu. En güzel eserler büyük acıların ürünleridir. Keşke herkes öfkesini, acısını, fikirlerini sanata dökerek bu duyguların ağırlığından kurtulsa. Dünya daha yaşanabilir ve güvenli bir yer olurdu. Vincent'in yaptığı o muhteşem eserler günümüzde milyonlara satılsa da ona yaşarken tek kuruş kazandırmadı. Oysa keşke yaşarken anlaşılsaydı değeri. Onun değeri parayla ölçülemezdi gerçi. Ne kadar fakir olsa da soylu bir ruha sahipti. Ailesinin durumu gayet iyi olmasına rağmen Vincent, köy halkıyla yaşamayı seçti. Emekçi insanlarla ekmeğini bölüştü, onlara derin saygı duyup onları resmetti. Vincent'in, köy halkı, çiftçi ve işçileri resmettiği tablolara dikkatle bakarsanız genellikle kasvetli ve koyu tonlar olduğunu fark edersiniz. Bunun sebebi halkın üzerindeki karanlığı ve ezilmişliği anlatıp onların sesi olma çabasıdır. "Patates Yiyenler" tablosundan şöyle bahseder Theo'ya: "Elleriyle toprağı kazan bu insanları patateslerini yerken gösterdim. Böylece bu resim; elle çalışmayı, bu insanların yediklerini namusuyla kazandıklarına özetler." 

Tüm bunlara ek olarak Vincent'in eserlerine attığı imza direkt olarak Vincent'tir. Bunun sebebi soyadıyla değil adıyla anılmak istemiştir. Adıyla, fikirleriyle ve sonsuz yeteneğiyle.

İyi ki doğdun Vincent. Sonsuza dek gecenin yıldızı olacaksın. Günebakan çiçekleri seninle güzel 🌻

(Ayrıntılı bilgi edinmek için Theo'ya Mektuplar kitabını okumanızı ve Benedict Cumberbach'in Vincent'i canlandırdığı BBC belgeselini izlemenizi tavsiye ederim.)