Eternal Sunshıne of the Spotless Mınd

Şu zamana kadar izlediğiniz tüm filmleri unutun ya da gelin Eternal Sunshine of the Spotless Mind izleyin, sonra hafızanızı Dr. Howard'a sildirirsiniz. Tıpkı Clementine ve Joel'in yaptığı gibi ! (Birazdan söyleyeceklerim spoiler içermektedir) Başrollerimiz Clem ve Jo, 2 yıllık ilişkilerinin ardından ayrılır. Clem, Jo'yu zihninden sildirmeye karar verir. Barışmaya giden Jo, Clem'in kendisini hafızasından sildirdiğini öğrenince çok öfkelenir ve o da Dr. Howard'a gidip onu zihninden sildirmeye karar verir. Bir insanı zihinden silmek kolaydır peki ya kalpten ? Galiba ben de Clem'in tıpkı kendisi için dediği gibi huzur arayan kafası karışık biriyim. Yine de bu soruya cevap verecek olsaydım kalpten silmek için de kolay derdim fakat Jo'ya soracak olursak onun için Clem'i kalbinden silmek sandığı kadar kolay olmayacaktır. Uyguladıkları zihin silme işleminin başlıca kuralı geri dönüşü olmamasıdır. Zihni silinirken bilinci açık olan Jo, 2 yıllık ilişkilerinin ayrılma anından, tanışma anına doğru giden bu hafıza silme işleminden pişman olur. İşlemi durdurmaya gücü yoktur fakat bilinci açık olduğu için başka bir yöntem bulur: Zihninde Clem'i asla bulamayacakları bir yere saklamaya karar verir... Zihninizin sizi götürdüğü yerlerin, aslında bilinçaltınızda saklı olan duyguların dürtüleriyle gittiğinizi fark etmenizi sağlayacak, mükemmel ötesi bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Filmin tek eksiği, Sil Baştan şarkısının çalmaması. Onu da, filmin yönetmeni Michel Gordy'nin Şebnem Ferah'ı keşfetmemiş olmasına verip gözardı edebiliriz. (Bu esprinin bir benzerini Ghost filminde Hayalet Sevgilim çalmamasıyla ilgili yapmıştım) 

Evet unutmak veya unutmamak. Asıl mesele bu. Shakespeare'in dediği olmak ya da olmamak meselesi de tam olarak bu. Bir şeyi, bizim için var eden unutmamaktır. Bence insan anılarla yaşamak yerine anı yaşamalıdır. Eğer Dr. Howard'a zihninizi sildirmek gibi bir fırsatınız yoksa, siz yapın bunu. Bir şeyi unutmaya çalışmanın en kolay yolu unutmaya çalışmamaktır. Bırakın zihninizden aksın gitsin anılar. Bir gün geldiğinde asla hatırlamayacaksınız. Size ağır gelen yüklerden, anılardan, eşyalardan kurtulun ve gidin yeni anılar yazın. İşte o zaman filmimizin isminin yegane anlamına kavuşacaksınız: Lekesiz aklın sonsuz günışığı...

Filmden bir replik ile yazımı sonlandırayım;

''Yanlış zamanda tanıştık. En azından kendime sürekli söylediğim bu. Belki bundan bir yıl sonra, uzak bir şehirdeki bir kahve dükkanında buluşuruz ve tekrar deneyebiliriz.''

Saat 02:41

Yıllar sonra gelen güncelleme (2025 Şubat): Filmi 7 yıl sonra yeniden izlemeye cesaret edebildim ama böyle bir repliğe denk gelmedim. Filme dair pek çok şeyi de unutmuşum zaten. İronik. Şu an filme dair bir yazı yazsam bundan çok farklı olur... Neyse yine de bu repliği filme çok yakıştığı için bırakıyorum. Eğer siz denk gelirseniz lütfen bana atın. Clem'den sevgiler.